×
manifest wystawy artyści kontakt archiwum o nas

Galeria Sztuki Nowy Warzywniak
działa w ramach Fundacji Wspólnota Gdańska.
Jesteśmy Organizacją Pożytku Publicznego.
Wesprzyj kulturę i sztukę przekazując 1% podatku:
KRS 000286430

2019.04.05 - 2019.05.31, 10:00-20:00
wernisaż / 5 kwietnia 2018 / 19:00

Z kolekcji Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku / 01

Kolekcja Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku stanowi reprezentację dorobku artystycznego twórców XX wieku i obejmuje dzieła artystów polskich i zagranicznych w całej ich różnorodności ideowej, formalnej i materiałowej.
Wystawa prac ze zbiorów orońskich, prezentowana w Oliwskim Ratuszu Kultury,  zatytułowana „Hominem quaero”, opiera się na wyborze rzeźb związanych z szeroko pojmowaną figuracją, rozumianą jako niewyczerpane źródło inspiracji, charakteryzujące się pewną ponadczasowością. Eksponowane prace ukazują przemiany stylistyczne i formalne zachodzące w rzeźbie polskiej od lat 20. do współczesności. „Poszukując człowieka”, artyści w swojej twórczości podążali różnymi drogami. Formy rzeźbiarskie stają się jednocześnie obrazem refleksji twórcy, który prowadzi dialog z rzeczywistością,  komentując ją na swój własny, niepowtarzalny sposób. Artyści podejmują próbę odpowiedzi na wiele pytań związanych z egzystencją człowieka w całej jej złożoności. Na wystawie mamy przykłady przedstawień klasycznych, neoekspresjonistycznych, aż po formy abstrakcyjne. W galerii Oliwskiego Ratusza Kultury są eksponowane prace wielu wybitnych polskich rzeźbiarzy, między innymi: Katarzyny Kobro, Xawerego Dunikowskiego, Władysława Hasiora, Jerzego Jarnuszkiewicza, Andrzeja Pawłowskiego, Antoniego Rząsy, Józefa Łukomskiego, Adama Prockiego, Bronisława Chromego, Jana Kucza, Gustawa Zemły, Stanisława Kulona. 

-------------------------------

Centrum Rzeźby Polskiej jest Narodową Instytucją Kultury, która ma swoją siedzibę we wsi Orońsko, 120 km od Warszawy, 15 km od Radomia, jadąc w kierunku Krakowa.
Tradycje kulturalne Orońska sięgają połowy XIX wieku. Kontynuowali je kolejni właściciele majątku – Christiani, Pruszkowie oraz Brandtowie.
Do końca pierwszej ćwierci XIX w. Orońsko było jedną z wielu niewyróżniających się wsi. Wydarzeniem, które zmieniło historię tego miejsca była budowa traktu krakowskiego oraz zmiana właściciela majątku.
W roku 1834 dobra orońskie nabył Franciszek Ksawery Christiani wraz z małżonką Amelią z Heblów, od tego czasu aż do śmierci zajmował się przebudową i urządzaniem posiadłości, którą przekształcił w skromną wiejską rezydencję. Franciszek Ksawery Christiani pełnił wówczas funkcję dyrektora Generalnej Dyrekcji Dróg i Mostów Królestwa Polskiego. Drugą znakomitą postacią, związaną z historia Orońska jest Józef Brandt, wybitny polski malarz nurtu batalistycznego i historyczno-rodzajowego, który swoje życie związał z Orońskiem i Monachium. Ożeniony z wdową, właścicielką majątku Heleną z Wojciechowskich Aleksandrową Pruszakową, wniósł nowego ducha do orońskiego dworu. Wspaniały towarzysz, mistrz i nauczyciel, dla młodego pokolenia artystów prowadził nieformalną Akademię Orońską. Obecnie w dworze mieści się ekspozycja XIX-wiecznych wnętrz. Współczesną historię Centrum zapoczątkowały warsztaty twórcze i pierwsza plenerowa ekspozycja prac w 1965 roku. Wkrótce otwarto Ośrodek Pracy Twórczej Rzeźbiarzy, a od 1981 roku Centrum Rzeźby Polskiej zaczęło funkcjonować jako placówka państwowa podlegająca Ministerstwu Kultury i Sztuki. Obecnie Centrum dysponuje bogatą bazą warsztatową, pozwalającą artystom realizować prace w różnych technikach rzeźbiarskich. Każdego roku z naszych pracowni korzysta kilkuset artystów polskich i zagranicznych. Odbywają się tu warsztaty artystyczne, plenery akademickie, seminaria problemowe, konferencje naukowe. W czterech galeriach Centrum Rzeźby Polskiej są prezentowane wystawy prac artystów starszego i młodego pokolenia. CRP prowadzi również działalność edukacyjną i dokumentacyjną, wydaje własne publikacje: katalogi, monografie artystów, kwartalnik „Orońsko”, rocznik „Rzeźba Polska” oraz „Seminaria Orońskie”. Centrum Rzeźby Polskiej od ponad czterdziestu lat buduje reprezentatywny zbiór rzeźby polskiej, ze szczególnym naciskiem na prace powstałe w 2. połowie XX wieku i współcześnie. Obecnie zbiór składający się z rzeźb, obiektów, instalacji liczy ponad tysiąc prac, a uzupełnia go około pięćset depozytów. Większość dzieł pochodzi z okresu powojennego, chociaż w zbiorach są realizacje z początków XX stulecia, jak chociażby prace Konstantego Laszczki, Wacława Szymanowskiego czy Stanisława Ostrowskiego oraz z okresu międzywojnia, np.  Xawerego Dunikowskiego, Katarzyny Kobro, Olgi Niewskiej, Jacka Pugeta i Augusta Zamojskiego. Ważną cześć kolekcji stanowią dzieła składające się na najnowszy rozdział historii rzeźby polskiej, a szczególnie powstałe w ostatnich latach. Dotyczy to przede wszystkim prac młodego pokolenia, które w ramach organizowanych przez Centrum Triennale Młodych, miało tu możliwość artystycznego debiutu. Obiekty te służyły także realizowanej przez Centrum serii wystaw tzw. dekadowych (prezentujących kolejno lata: 60., 70., 80. i 90. oraz wystaw z kolekcji; „Alfabet Rzeźby” czy „Kunszt”), w ramach których podejmowano próby syntezy najnowszych dziejów sztuki polskiej. W ostatnich latach odbyły się ekspozycje światowej sławy artystów polskich i zagranicznych takich jak Xawery Dunikowski, Magdalena Abakanowicz, Wojciech Fangor, Tony Cragg, Thorsten Goldberg czy Henry Moore. W 2019 roku najważniejszym wydarzeniem sezonu letniego w CRP będzie wystawa Joany Vasconcelos, najsłynniejszej obecnie artystki portugalskiej. 




 
<< powrót